Mummificeren

mummie waarvan men de linnen doeken heeft verwijderd

De oude Egyptenaren geloofden dus in een leven na de dood. Ze geloofden ook dat hun “ka”, de levenskracht, terugkeerde naar hun lichaam. Daarom moest hun lichaam goed bewaard blijven, want ze hadden het immers nodig in hun leven na de dood. De arme klasse maakte handig gebruik van het klimaat. Het warme en droge zand en klimaat zorgde er immers voor dat het lichaam goed bewaard bleef. Maar de rijkere klasse had een beter techniek om het lichaam te bewaren, namelijk het mummificeren. Deze techniek zorgde er voor dat het lichaam zeer goed bewaard bleef.

 

 

 

Het mummificatieproces ziet er als volgt uit:

Alle zachte weefsels zoals de hersenen en interne organen werden verwijderd. De hersenen werden verwijderd met een kleine haak die men (meestal) via het linkerneusgat naar de hersenen bracht. Ook gebruikten ze het linkeroog. Dan roerde de balsemer met de haak door het hoofd heen tot de hersenen pulp waren geworden. Dan liet hij ze in een bak druipen, en waarschijnlijk werden de laatste resten door naspoelen met palmwijn verwijderd. De schedel werd dan opgevuld met natron (= zout), gips, hars, … De organen werden er via een snee in de rechterzij uit gehaald. Enkel het hard liet men in het lichaam zitten, want deze had hij nodig bij de ceremonie van het wegen van het hart. De holten werden gewassen en werden dan volgepakt met natron.

 

Het lichaam werd in een stapel natron begraven. De darmen, de longen, de lever en de maag werden gewassen in palmwijn en afzonderlijk bewaard in canopen (vazen). Het lichaam werd 30 dagen in natron gelegd zodat het lichaam uitdroogde.

 

 

 

 

 

Nadat het lichaam is gedroogd verwijderd men het zout. Dan werd het gebalsemd met geurige oliën.

 

 

 

 

 

De volgende stap is het opvullen van het lichaam. Het lichaam moet zo goed mogelijk lijken op hoe het vroeger was. Daarom vult men het op met doeken, stro, klei, hars, …

 

 

 

 

 

 

Daarna werd het lichaam in linnen doeken gewikkeld. Tussen de lagen linnen legde men ook nog amuletten om de dode te beschermen.

dodenmasker

 

canopen

 

 

 

 

 

Dan kreeg de farao een gouden masker (= dodenmasker) op. Het gemummificeerde lichaam werd in een of meer sarcofagen (dodenkist) gelegd en daarna begraven in een mastaba, piramide of rotsgraf. De canopen werden meebegraven en waren vaak uitbundig versierd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

mummificatieproces

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: