Auteursarchief: dominiqueadamczyk

Inleiding

In alle culturen denkt men na over leven en dood. De Egyptenaren begroeven hun doden met grote zorg. Zij geloofden immers dat je verder leefde in het hiernamaals. In zijn graf gaf men de dode alles mee wat het hem tijdens zijn leven aangenaam gemaakt had: voedsel, drank, kledij, sieraden, meubels, wapen, … Dit deed men omdat men geloofde dat alles wat werd meegegeven in he graf eigendom zou zijn van de dode in zijn verdere leven.

De nabestaande deden veel moeite om het dode lichaam te bewaren. De Egyptenaren gingen ervan uit dat de mens zijn lichaam nodig had om in de eeuwigheid te kunnen leven. De “ba”, de ziel, verliet het lichaam na de dood. De “ka”, de levenskracht, keerde bij de begrafenisplechtigheid terug in het lichaam. Daarom werd aan het lichaam een buitengewone zorg besteed. Het lichaam van de rijke Egyptenaar werd gemummificeerd.

Ook het graf moest duurzaam zijn. Het droge, hete woestijnzand zorgde ervoor dat het lichaam goed bewaard bleef en de natuursteen waren uiterst geschikt voor de grafwoning van de overledene want het is een duurzame type steen. De hiƫrarchie in de samenleving werd ook in de graven weerspiegeld.

In de volgende deeltjes kan je de verschillende type graven en het mummificatieproces ontdekken.